Helena nie chcąc dostać się do niewoli wrogów schroniła się do silnej narożnej wieży i na zasuwę się zamknęła. Gdy żołnierze rozbili podwoje, zobaczyli okna wieży otwarte i Helenę zeskakującą do rowu z wodą… Tak zginęła Helena, której potomność nadała przydomek „Czarnej Heleny”, a także „Pięknej Heleny”. Wkrótce potem powrócił z wyprawy znienawidzony Paweł. Rycerze schwycili go i wtrącili do lochu, załogę jego w pień wycięli.

Raz pewien Żyd prowadził woły. Te wciągnęły go w bagno i począł się z nimi zapadać. (Miało to być prawdopodobnie na Kakawcu.) Żyd widząc bliską śmierć w bagnie, począł prosić i błagać o pomoc św. Antoniego i obiecał złożyć taką ofiarę, jaką Święty zażąda.